Pakjesavond

Daar wordt aan de deur geklopt, wie zou dat zijn?

Ik zat ’s avonds achter mijn bureau toen ik een vrachtauto voorbij mijn huis zag rijden. Vorige week zijn de Samen begonnen met het brengen van hun rendieren naar Vajmat. De dieren komen in grote trailers en worden een kleine honderd meter voorbij mijn huis vrijgelaten. De vrachtauto stopte echter, reed langzaam achteruit en bleef voor mijn huis staan. Zou de chauffeur in de war zijn en pardoes de rendieren op mijn oprit vrijlaten? In het licht van de koplampen zag ik iemand naar mijn huis lopen. Ik sprong in mijn laarzen en liep naar buiten, de man tegemoet. “Hej! Ben jij Ri..an..ne?” Met een doos in zijn handen keek hij mij vragend aan. Aha, mijn decemberpakjes worden niet afgeleverd door een oude baas op een wit paard of een team vliegende rendieren met rode neuzen, maar door een vrachtwagenchauffeur met GPS. Ik hoef geeneens te zingen om cadeaus te krijgen, een handtekening in het juiste vakje is voldoende. Vol verwachting klopt ons hart; wat zou er in de doos zitten? Jussi en Tika waren net zo nieuwsgierig. Tika wilde het liefst helpen met uitpakken; leuk papier scheuren! sint

-34, brrrr

koud Vrijdagavond kelderde de temperatuur in een noodvaart naar beneden. Na mijn langlauftraining in Jokkmokk (voor de kenners: 20 kilometer in A2 tempo) zat ik bezweet in de auto en reed ik naar Olga en Jaap in Skabram om even bij te kletsen onder het genot van een overheerlijke cappuccino. Toen ik eenmaal binnen stond merkte ik dat ik zeiknat was, en vrij koud. Twee tellen later zat ik in een veel te groot fleecevest aan de keukentafel terwijl mijn kleding op de verwarming lag te drogen.

waxens Morgens was het -8 en twaalf uur later was het -28. Voor zaterdag stond een skitocht met Isak op het programma, maar toen ik ’s morgens wakker werd en zag dat het -32 was, en het dieptepunt was nog niet bereikt, stelde ik mijn plannen bij. Het werd een rustig dagje thuis met pannenkoeken, warme chocomelk, waxen van m’n ski’s en korte wandelingen met de honden. Tika wilde graag buiten spelen met Jussi, maar Jussi vond het te koud. Binnen vijf minuten zat hij voor de deur in de hoop dat ik hem naar binnen zou laten, terwijl Tika met haar stok door de tuin rende. De kleine dreumes lijkt het niet koud te hebben.

De rode neus van rendier Rudolph

Met nog maar drie weken te gaan heerst er een koortsachtige drukte in het huis van de kerstman in het hoge noorden. De kerstelfjes zijn druk bezig met de verlanglijstjes van de kinderen en het verzorgen en trainen van de rendieren. Op kerstavond moet het sledeteam fit genoeg zijn om met de kerstman door de donkere poolnacht te vliegen en op tijd alle cadeautjes af te leveren. Rendier Rudolph, met zijn glanzende rode neus, heeft de belangrijke taak het team van de kerstman te leiden. Maar waarom is de neus van rendier Rudolph zo rood? rudolph

Nederlandse en Noorse wetenschappers deden onderzoek en kwamen tot de conclusie dat Rudolph zijn rode neus te danken heeft aan een extreem goede doorbloeding. De snuit van een rendier bevat 25% meer bloedvaten dan de neus van een mens, waardoor het aantal rode bloedcellen in de neus van een rendier zeer hoog zijn. Die rode bloedcellen beschermen de neus tegen bevriezing en houden de temperatuur van de hersenen stabiel.

Rudolph moest tijdens één van de testen op een loopband rennen. De onderzoekers keken met een thermografische camera naar de temperatuurverdeling in het lichaam van rendier Rudolph en zagen dat zijn neus helemaal rood werd. Met deze goed uitgeruste neus van Rudolph op kop houdt zelfs een poolstorm het sledeteam van de kerstman niet tegen. (bron: Scientias)

Rudolph, the red-nosed reindeer
had a very shiny nose
and if you ever saw it
you would even say it glows

rudolph-reindeer

Onderweg op de hondenslee

Mensen kunnen hartstochtelijk uitkijken naar de eerste sneeuw, maar aan het enthousiasme van sledehonden kan niemand tippen. Zodra de temperatuur onder nul komt en de wereld wit wordt, willen zij nog maar één ding: rennen!

Met geluksvlindertjes in mijn buik sta ik op de slee en kijk ik naar mijn team Alaskan huskies van Frosty trails. Hoe verschillend de honden ook zijn, zowel qua karakter als uiterlijk, één ding hebben zij gemeen; they’re born to run. Het is een tijdje geleden dat ik op een hondenslee heb gestaan (ik heb ooit als doghandler en tourguide met Siberische huskies gewerkt), maar het voelt alsof het gisteren was. Het werkt bijna betoverend om met sledehonden door een prachtige omgeving onderweg te zijn, waar ik echter nog het meest van geniet is het zien van een team enthousiast werkende huskies.
frosty-training1 Leidhonden Selma en King.

De trail slingert door het bos en regelmatig moet Olav zijn team stilzetten om boompjes die gebukt onder de zware sneeuw over het spoor buigen, om te zagen en aan de kant te slepen. Zo aan het begin van het winterseizoen kost het maken en onderhouden van trails veel tijd en werk. Tijdens de nacht is er een dik pak sneeuw gevallen waardoor opnieuw boompjes zijn bezweken onder het zware gewicht en het pad blokkeren. De honden hebben duidelijk geen zin om te wachten; onder luid protest van de viervoeters maakt Olav het pad vrij. Om er zeker van te zijn dat zijn ijverige team er niet vandoor gaat, zet hij de slee vast met twee sneeuwankers en legt hij vervolgens de slee op z’n kant. Alhoewel er veel sneeuw is gevallen, hebben de ankers aan het begin van de winter nog niet genoeg grip om een compleet team op z’n plek te houden.
De leidhonden van Gary staan gezellig naast mij te blaffen; ze willen verder. Gary is een Engelsman die jaren geleden als gast op een tocht meeging. Sindsdien helpt hij Olav ieder winterseizoen met het trainen van de honden en met al het bijkomende werk.
frosty-training Team Rianne en team Gary volgen team Olav.

Als je niet als ‘toerist’ op de slee wilt staan, heb je tijdens de maand december de kans om een week, of langer, mee te draaien bij Frosty Trails kennel. Je leert in deze week zoveel mogelijk over Alaskan huskies, het trainen van sledehonden en het leven in een Arctisch klimaat. Je helpt mee met het onderhouden van de trails, het voeren en verzorgen van de honden en het socialiseren van jonge honden. Uiteraard sta je iedere dag op de slee om honden te trainen; je maakt één langere tocht met overnachting in een knusse houten hut, zodat de honden kunnen wennen aan het buiten slapen tijdens langere tochten. Er is één vereiste: Je moet het leuk vinden om met honden te werken! frosty-training2

Het is inmiddels donker geworden en in het licht van onze hoofdlampen glijden we geruisloos door het donkere bos terug naar de kennel. De achterblijvers onthalen ons met een warm blafsalvo. Tika staat in de puppykennel samen met haar broertjes en zusjes enthousiast mee te keffen. De nieuwe generatie sledehonden, en skihond. Ik kan nauwelijks wachten.

De donkere tijd

teatime5 De zon komt nog nauwelijks boven de horizon uit, over een week zien we niets meer van haar. De donkere tijd is gekomen. De tijd van knus bij de kachel kruipen in het licht van fonkelende kaarsjes; na een lange wandeling jezelf opwarmen met een beker warme huisgemaakte chocolademelk, dikke wollen sokken en truien waar je heerlijk in weg kan kruipen.teatime3 teatime7
Jokkmokk is omgetoverd tot een sprookjesachtig kersttoneel. De straten en parken zijn versierd met sfeervolle belichting en tijdens de eerste zondag van advent genoot ik van koffie en overheerlijke taartjes in het knusse café van de jeugdherberg Åsgård in centrum Jokkmokk. teatime teatime1 Met zoveel licht, warmte en lekkers kom ik de donkere tijd wel door! teatime8 teatime4

Sneeuw, sneeuw en…sneeuw!

sneeuwval1 Mijn week zag er wat sneeuwruimen betreft, ongeveer, zo uit:
Maandagmorgen sneeuwschuiven met de sneeuwfrees, vroeg in de middag met de hand, laat in de middag met de hand en het pak sneeuw van het dak geschept voor de schoorsteenveger die dinsdagmorgen komt, ’s avonds nog een rondje gemaakt met de sneeuwfrees. Dinsdagmorgen om half zeven zat ik met hoofdlamp opnieuw op het dak om de sneeuw weg te scheppen en de dakladder schoon te maken (waarom komt die pipo niet zomers!!), oprit geschoven zodat die pipo zijn auto kan parkeren. Na het vertrek van de schoorsteenveegpipo een rondje met de sneeuwfrees gemaakt. sneeuwvalDinsdagmiddag een gedeelte met de hand geschoven, daarna had ik geen zin meer; morgen is weer een dag. Woensdagmorgen sneeuwde het niet, het zou de hele dag niet sneeuwen! Een rondje met de sneeuwfrees gemaakt en genoten van de sneeuwvrije dag. Donderdag kan ik me niet meer goed herinneren of ik sneeuwgeruimd heb ja of nee. Misschien heb ik het verdrongen. Vrijdagmiddag heb ik zeker weten met de hand sneeuw geschoven. En vandaag, zaterdagmorgen, werd ik wakker met een sneeuwval4nieuw dik pak sneeuw, maar het sneeuwde niet meer! Na een stevig ontbijt maakte ik een lange wandeling met de honden, daarna heb ik een ronde met de sneeuwfrees gemaakt. Met een zeer voldaan gevoel ging ik mijn warme huis binnen en kroop ik met een dampende kop koffie achter mijn computer, terwijl buiten sneeuwvlokjes naar beneden dwarrelden. WAAAAAT?! DWARRELENDE SNEEUWVLOKJES?!! Juist ja, het sneeuwde weer. sneeuwval3

sneeuwval2 Het dorp verdwijnt langzaam in de sneeuw.