Foto impressie

7oo kilometer geskied, nog 600 te gaan!

Spannende oversteek over meren

image Waar is de winter? Sinds ik uit de bergen ben en mezelf in het laagland begeef heb ik te maken met temperaturen boven nul. Zelfs ’s nachts! De sneeuw wordt zwaarder, de ski´s en pulka glijden minder goed en soms moeten we, Anna en ik, de pulka´s optillen en over een gedeelte dragen waar de sneeuw compleet verdwenen is. Ik verlang naar de bergen! We hebben besloten om totaan Gäddede samen te skiën, o.a. omdat we regelmatig de pulka’s moeten dragen, maar ook omdat we een aantal meren moeten oversteken waarvan het ijs onder een laag water ligt. Gisteren in de namiddag stonden we aan de rand van het meer Rengen dat er zo slecht uitzag, dat ik besloot te bellen met iemand in Valsjöbyn, het dorp dat aan de overkant ligt, om te horen of het ijs nog betrouwbaar is. Dat is het; er is nog volop scooterverkeer over het ijs, het is alleen een beetje nat. Kletsnat en zeer opgelucht stonden we een kwartier later aan de overkant. Anna had last van hoofdpijn en ik voelde mezelf opeens erg moe. Niet vanwege een fysiek zware dag, maar van de spanningen die het geeft iedere keer als we een meer over moeten. Vannacht slaat het weer om; het wordt kouder en er komt sneeuw. Vlak voor mijn vertrek kreeg ik een goede tip van Gary, een Engelsman die vorig jaar langs de hele bergketen skiede. Hij liet mij een route zien van Valsjöbyn naar Gäddede, door de bergen langs de Noorse grens. Deze route nemen we. Uit het bos, de bergen in!
image

Skiën door de nacht

image Gisteren skiede ik over een meer met de naam Hästskosjö, toen een sneeuwscooterbestuurder mij staande hield voor een praatje. Carl-Erik was nieuwsgierig geworden en wilde weten waar ik naar opweg was, met mijn volgeladen pulka en hond. Ik vertelde kort mijn verhaal en hij reageerde uitgelaten: “Breng een bezoek aan Stig, hij woont in Olden!” Ik zou langs het kleine dorp Olden skiën en had gepland om tussen Olden en Jänsmässholmen mijn tent op te slaan. Maar de dag verliep anders. Stig is een gepensioneerde man die in een oude school in Olden woont. Eén van zijn hobbies is het volgen van mensen die langs de Zweedse bergketen skiën. Hij wist dat ik in de buurt van Olden was en toen ik de school binnenstapte verwelkomde hij mij met: “Aha, jij bent die Nederlandse met hond Jussi. Willen jullie hier overnachten?” Nu woon ik in een oude school, die tegenwoordig dienst doet als dorpshuis en zo nu en dan overnachten jagers, skiërs, vissers en sneeuwscootermensen hier. Stig is, net als Carl-Erik, goed in praten. Hij vertelt honderduit over de geschiedenis van de school, het dorp, over lange skitochten en sledehondenraces die hier vroeger plaatsvonden. Ik vind het ontzettend leuk als iemand goede verhalen heeft over plekken waar ik doorheen ski en verblijf. Hij heeft een dankbare luisteraar aan mij.

image Ik heb het berggebied verlaten en ski nu voornamelijk door bossen en over moerassen. De afgelopen week heb ik flinke afstanden afgelegd, ruim 30 kilometer per dag, maar door de hoge temperaturen en de zware sneeuw worden de dagetappes korter. De koude tentnachten in de bergen, met zo nu en dan -25, hebben plaatsgemaakt voor relatief warme nachten. Nadeel van de hoge temperaturen is dat ik nu te maken heb met natte sneeuw, zelfs soms regen. Erg triest om te beleven, en ook te horen van locals, dat de winters steeds warmer worden. Komt er een tijd dat we voor een echte winter naar de Poolgebieden moeten reizen?

image Vlak voor Kallsedet trof ik Anna weer. Dat was een leuk weerzien. Samen brachten we de nacht door in Kallsedet Fjällcenter, gerund door Nederlanders. Wat heerlijk om te worden omringd door Nederlandse gezelligheid; koffiedrinken, kletsen over van alles en nog wat, hulp bij reparatie van Anna’s uitrusting, tips over de komende route, wafels met slagroom en niet te vergeten; ik kon eindelijk mijn verlangen naar vers fruit stillen. image Wat was ik blij met mijn sinasappel en avocado. Al dagen verlangde ik naar vers fruit, met name sinasappel. We vertrokken de volgende dag pas om 15.00 uur, helemaal bijgekomen van onze lange skidagen. Volgens mij had ik een suikerkick van de wafel met slagroom; ik skiede een tijd met mijn hoofdlamp door het inmiddels donkere bos. Ik had nog geen zin om mijn tent op te zetten. Die avond voelde als een koude zomernacht in Vajmat, mijn dorp. Anna hield het voor gezien en sloeg in de avondschemering haar tent op, terwijl ik verder skiede door de donkere nacht.