Het kan altijd een tikkeltje erger

Het leek zo’n goed idee om even te gaan vissen. Eigenlijk lag het niet in de planning om te gaan vissen, maar aangezien zowel Isak als ik niet volgens een strakke planning leeft, stapten we in de boot om even een hengeltje uit te gooien. Aanvankelijk reed ik na werktijd naar zijn stuga ten noordoosten van Jokkmokk om hem te helpen met het leggen van platen op het dak van zijn sauna. De hele dag wisselden zonneschijn en sneeuwbuien zich af, maar in de loop van de avond leek de zonneschijn te overwinnen, koud bleef het wel. Nog geen half uur nadat we in de boot stapten, begon het gigantisch te waaien en te sneeuwen. Het waaide zo hard dat we gedwongen werden naar de oever te peddelden. Gezellig hoor, even vissen.

De kachel als lifesaver

Waar ik ontzettend blij mee was toen ik mijn huisje kocht, was de jotul kachel midden in de kamer. Een kachel is niet alleen maar een bron van warmte, hij is zoveel meer. Zo draagt hij bij aan de sfeer en stemming in huis en in winters Lapland is het erg praktisch om een kachel in huis te hebben. Als de stroom uitvalt, wat hier regelmatig gebeurt, verlicht de warme gloed van het vuur de kamer. Ik kan sneeuw smelten op de kachel, voor thee, koffie, water voor de afwas, het toilet, en ik kan mezelf wassen met warm water. Ik gebruik de kachel om een eitje te bakken, melk op te warmen en standaard kachel staat de fluitketel op de plaat zodat ik niet de waterkoker hoef te gebruiken om thee te maken. De kachel geeft ook troost en gezelligheid. Als ik een rotdag heb en ik rij in een koude auto door een sneeuwstorm naar huis, dan word ik blij en warm van binnen bij de gedachte dat ik zo weg kan kruipen bij de kachel. Met een knisperend vuur, een dampende kop koffie, chocola en een goed boek laat ik de wereld achter mij en verdwijn ik in de warmte van mijn kachel.

Taakverdeling bij -40

koudIk ben erg blij dat ik vandaag niet de deur uit moet, het is namelijk -40. Eigenlijk stond skitraining op mijn programma, maar dat kan wachten tot aankomend weekend. Volgens de voorspellingen wordt het zaterdag rond de -5; wat een bizarre temperatuurschommelingen. Misschien dat het nu niet zo vreemd klinkt als ik zeg dat ik over twee dagen, bij -5, in alleen maar een trui ski?

koud-ikVandaag hebben we de volgende taakverdeling: Ik schrijf, drink koffie, eet chocola en gooi hout in de kachel. In de loop van de dag doe ik mijn krachtoefeningen; als ik buiten niet kan trainen moet ik het binnen doen. Jussi houdt de kachel in de gaten; het is belangrijk dat het vuur aanblijft. koud-jussi Zo nu en dan gaat hij naar buiten om een plasje te doen, waarna hij, eenmaal binnen, zonder problemen de taak van kachelwacht weer op zich neemt. Tika houdt buiten een tennisbal in bedwang. De bal is wat wispelturig en heeft de neiging alle kanten op te rollen, maar Tika is zeer alert, de bal heeft geen kans. Soms probeert de bal zich onder de auto te verstoppen, maar Tika weet ‘em te vinden en sleurt ‘em zonder pardon onder de auto vandaan. Zo is iedereen bezig op deze koude winterdag. koud-tika

-34, brrrr

koud Vrijdagavond kelderde de temperatuur in een noodvaart naar beneden. Na mijn langlauftraining in Jokkmokk (voor de kenners: 20 kilometer in A2 tempo) zat ik bezweet in de auto en reed ik naar Olga en Jaap in Skabram om even bij te kletsen onder het genot van een overheerlijke cappuccino. Toen ik eenmaal binnen stond merkte ik dat ik zeiknat was, en vrij koud. Twee tellen later zat ik in een veel te groot fleecevest aan de keukentafel terwijl mijn kleding op de verwarming lag te drogen.

waxens Morgens was het -8 en twaalf uur later was het -28. Voor zaterdag stond een skitocht met Isak op het programma, maar toen ik ’s morgens wakker werd en zag dat het -32 was, en het dieptepunt was nog niet bereikt, stelde ik mijn plannen bij. Het werd een rustig dagje thuis met pannenkoeken, warme chocomelk, waxen van m’n ski’s en korte wandelingen met de honden. Tika wilde graag buiten spelen met Jussi, maar Jussi vond het te koud. Binnen vijf minuten zat hij voor de deur in de hoop dat ik hem naar binnen zou laten, terwijl Tika met haar stok door de tuin rende. De kleine dreumes lijkt het niet koud te hebben.

De rode neus van rendier Rudolph

Met nog maar drie weken te gaan heerst er een koortsachtige drukte in het huis van de kerstman in het hoge noorden. De kerstelfjes zijn druk bezig met de verlanglijstjes van de kinderen en het verzorgen en trainen van de rendieren. Op kerstavond moet het sledeteam fit genoeg zijn om met de kerstman door de donkere poolnacht te vliegen en op tijd alle cadeautjes af te leveren. Rendier Rudolph, met zijn glanzende rode neus, heeft de belangrijke taak het team van de kerstman te leiden. Maar waarom is de neus van rendier Rudolph zo rood? rudolph

Nederlandse en Noorse wetenschappers deden onderzoek en kwamen tot de conclusie dat Rudolph zijn rode neus te danken heeft aan een extreem goede doorbloeding. De snuit van een rendier bevat 25% meer bloedvaten dan de neus van een mens, waardoor het aantal rode bloedcellen in de neus van een rendier zeer hoog zijn. Die rode bloedcellen beschermen de neus tegen bevriezing en houden de temperatuur van de hersenen stabiel.

Rudolph moest tijdens één van de testen op een loopband rennen. De onderzoekers keken met een thermografische camera naar de temperatuurverdeling in het lichaam van rendier Rudolph en zagen dat zijn neus helemaal rood werd. Met deze goed uitgeruste neus van Rudolph op kop houdt zelfs een poolstorm het sledeteam van de kerstman niet tegen. (bron: Scientias)

Rudolph, the red-nosed reindeer
had a very shiny nose
and if you ever saw it
you would even say it glows

rudolph-reindeer