Bergketen, eerste etappe

IMG_0606[1] Vanachter het houten bureau in mijn tijdelijke verblijf zie ik zware grijze wolken boven de berg Rödfjället hangen. De berg waar ik drie dagen geleden overheen skiede. Misschien kan ik beter ‘stappen’ schrijven. Stapje voor stapje trokken we de pulka door de nieuwe verse sneeuw tegen de berg op. Ik merkte al snel dat het te zwaar was en besloot de pulka af te koppelen om eerst een spoor te maken. Ik genoot van mijn pulka vrije skitocht onder een stralend blauwe hemel. Tijdens de afdaling rende Jussi blij voor mij uit, niet wetend dat beneden een pulka op ons lag te wachten die we omhoog moesten trekken. Meter voor meter, met tussendoor veel pauzes, kwamen we langzaam vooruit en een halve dag later stonden we voor de tweede keer op de top.IMG_0611[1] Ik pakte mijn lunch en plofte op m’n pulka neer. Met de zon op m’n bol keek ik uit over een fenomenaal berglandschap. Mijn blik volgde ons spoor terug en ik probeerde de plek te vinden waar we afgelopen nacht hadden gekampeerd. Turend door de verrekijker ontdekte ik uiteindelijk onze tentplek, op een steenworp afstand van de voet van de berg. Op de kaart zag ik dat we nog zo’n 9 kilometer moesten skiën om in Tänndalen aan te komen.

Met een volle buike, nieuwe energie, maar een gevaarlijk pijnlijke hak begon ik aan de makkelijke afdaling richting Tänndalen. Een klein anderhalf uur later werd ik omhelst door Stefan, mijn gastheer voor, aanvankelijk, twee dagen. Maar eenmaal in zijn huisje aangekomen werd al snel duidelijk dat het een aantal dagen meer zouden worden; ik had geen huid meer op mijn rechterhak. IMG_0615[1] Door al het gezwoeg heb ik niet goed gevoeld dat mijn hak compleet kapot was. Het advies van de dokter loog er de volgende dag niet om; twee keer per dag schoonmaken, zo min mogelijk mijn schoen aan en donderdag, morgen, moet ik terugkomen. Nu woon ik dus tijdelijk in Tänndalen. Ik heb inmiddels geaccepteerd dat ik een korte vakantie moet houden, zo aan het begin van mijn reis. In het Zweeds luidt het: Det är som det är. Het is zoals het is. Als mijn voet voldoende is hersteld gaan we verder.

De foto’s heb ik gemaakt met mijn Iphone; de kwaliteit laat helaas te wensen over.

2 gedachten over “Bergketen, eerste etappe

  1. Hej Rianne,
    ’t is nogal een zware tocht in het diepe sneeuw. Jammer dat je zoveel last hebt van je teen en hoop dat ie snel geneest.
    Blijkbaar wordt je ook goed opgevangen en zal de rust deugd doen.

    Daniël

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s