Jussi in actie

Vandaag hebben wij onze eerste skitocht gemaakt! De sneeuw is nog niet compact genoeg waardoor er zo nu en dan stenen door het witte pak opduiken. Dat is absoluut niet goed voor ski’s. Daarom ski ik nu op mijn oude toerski’s; over een paar krasjes meer hoef ik mezelf niet druk te maken. Aan het begin van zijn ‘skicarrière’ rende Jussi zo hard mogelijk, het was moeilijk om hem in een rustig tempo te laten lopen. Het was tevens zeer moeilijk voor hem om stil te staan bij de start en te wachten totdat ik aangaf dat hij mocht vertrekken. Zodra ik mezelf maar iets bewoog zette hij het luid blaffend op een lopen, terwijl mijn skistokken honderd meter achter ons nog op de grond lagen; ik kreeg niet de tijd ze op te pakken. Ik heb nu een andere hond. Als ik hem roep gaat hij naast mij staan zodat ik hem aan de lijn kan koppelen. Vervolgens loopt hij een paar passen naar voren zodat de lijn strak staat en blijft hij braaf staan wachten totdat ik aangeef dat we kunnen vertrekken. Door de jaren heen is het ook gelukt hem een tempo te leren lopen waarmee hij het uren vol kan houden. Tijdens langere tochten is het belangrijk dat hij een hele dag kan draven, zonder zichzelf overstuur te rennen, wat voor mij een stuk aangenamer skiën is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s