Superhelden

Als jong meisje zat ik met kriebels in m’n buik en bonkend hart voor de tv als mijn schaatshelden streden om de wereldtitel; Yvonne van Gennip, Hein Vergeer, Leo Visser, Gerard Kemkers, en wat later, Falko Zandstra, Rintje Ritsma, Marianne Timmer en Ids Postma; op laatstgenoemde was ik stiekem een beetje verliefd. Maar goed, zijn voorkeur ging uit naar de Duitse Anni Friesinger. Hoe vaak ik niet tijdens een skeeler- of schaatsronde deed alsof ik Anni was. Tussen mij en skeeleren/schaatsen is het nooit serieus geworden, met Ids ook niet.

Daar ik schaatsland Nederland heb ingeruild voor langlaufland Zweden, werd het de hoogste tijd om frisse skihelden aan te schaffen. Na het wereldkampioenschap langlaufen van vorige week bestaat mijn nieuwe heldenlijst uit Charlotte Kalla, Stina Nilsson en Johan Olsson. Mijn absolute superheld is echter de Noorse langlaufer Therese Johaug. Ik heb met grote fascinatie naar haar gekeken, wat een indruk maakt deze vrouw.
langlauf3
Na jaren van toerskiën en skatelanglaufen met Jussi vond ik de tijd daar gekomen om met klassiek langlaufen te beginnen. Aangestoken door een groepje fanatieke wedstrijdrijders in Jokkmokk heb ik een maand geleden klassieke langlaufski’s gekocht en mezelf opgegeven voor Dundret Runt, een skiwedstrijd over 47 kilometer in de (lage) bergen/heuvels bij het stadje Gällivare. Aangezien ik mezelf extra kan pushen met trainen als de lat wat hoger ligt, heb ik mezelf bij de wedstrijdrijders ingeschreven en niet bij de recreanten. De wil, kracht en conditie zijn aanwezig; grote afwezige is techniek. Toen een vaste koffiehuisgast lucht kreeg van mijn voornemen om Dundret Runt te skiën, regelde hij iemand die mij wil helpen met techniektraining. Zoals hij zei: ”Rian, als je rond wilt komen moet je als de sodemieter met je techniek aan de gang.” Nu krijg ik één keer per week techniektraining van een aardige veteraan.

’Doen’ alsof ik Therese Johaug ben, daar ben ik inmiddels te realistisch voor. Ik weet dondersgoed dat zij al lang en breed met een dampende kop koffie al bladerend in een tijdschift op de bank zit, terwijl ik met m’n tong op de knieën en misselijk van uitputting pas aan helling nummer twee ben begonnen. En als ik even een korte pauze maak en achterom kijk, noteer ik dat ik fuckerdefuck nog geeneens op de hèlft van helling nummer twee ben. Nog vijf weken te gaan tot Dundret Runt.

Een gedachte over “Superhelden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s