Nordenskiöldsloppet 1884 deel 2

ski
Apmut Ahrman onderbrak de berenjacht om aan Nordenskiöldsloppet mee te doen. Na een tocht van 90 kilometer op ski’s kwam hij in Purkijaur aan, waar de start de volgende dag plaatsvond. Om van een gedegen opwarming te spreken. De meeste mannen moesten tientallen kilometers skiën om alleen al bij de start te komen. Vrijwel alle deelnemers behoorden tot een uitstervende generatie. Skiën hoorde sinds honderden jaren bij het dagelijks leven maar het was met name de jacht die hen een uitzonderlijke hardheid, doorzettings- en uithoudingsvermogen gaf. De ski’s die zij gebruikten waren handgemaakte houten ski’s, 2.50 à 3 meter lang en met een gewicht tussen de 1,2 – 1,7 kilo per ski. Dat wil zeggen; bijna 3 keer zo zwaar als de hedendaagse wedstrijdski’s.

Door het slechte weer was het niet mogelijk om ´s morgens te starten. Na 10 uur wachten klonk op 3 april 1884 om 18.00, voor het eerst in de skigeschiedenis, een echt startschot. 18 mannen begonnen aan de langste, zwaarste en tevens eerste officiële skiwedstrijd in de geschiedenis, compleet met controleposten en tijdwaarneming. De eerste uren was het ploeteren, de sneeuw was zacht en zwaar waardoor de skiërs ver in de sneeuw wegzakten. Naarmate de nacht vorderde werd het kouder en de sneeuw harder, nu zonken de mannen niet meer zo diep weg en konden zij meer vaart maken. Na 50 kilometer kondigden de eerste afvallers zich aan. Meneer Westerlund pikten met paard Svarten en slee de achterblijvers op om hen naar een warme plek te brengen. In Granudden hielden de skiërs pauze en dronken zij koffieen cognac. Pava Lasse Tuorda, Per Olof Länta en Apmut Anders Ahrman namen al snel de leiding. Voordat de drie na 110 kilometer in het oude priesterhuis in Kvikkjokk aankwamen, hadden zij afgesproken om gezamelijk aan de terugreis te beginnen. Terwijl Tuorda en Ahrman, en nog een aantal andere mannen, zich te goed deden aan koffie en een versnapering, sloop Länta ervantussen en begon alleen aan de tocht terug naar Purkijaur. Tuorda werd woest toen hij erachterkwam dat Länta zijn erewoord had verbroken. Samen met Ahrman begon hij aan een doldwaze inhaalrace. Na 20 kilometer keihard skiën haalden zij Länta in. Wat de mannen precies tegen elkaar gezegd (geschreeuwd) hebben is niet bekend, maar er vond een flinke woordenwisseling plaats. Toch besloten zij om gezamelijk verder te skiën. Ahrman had zo zijn eigen problemen. Hij had te weinig gedronken en werd geplaagd door een enorme dorst. Daarnaast was één ski kapot gegaan, wat het skiën aanzienlijk zwaarder maakte. Hij had moeite het tempo van Pava Lasse en Länta bij te houden, maar hij was een man die zichzelf tot het uitersten kon pushen. Tijdens een korte stop in Randijaur herinnerde hij zich ineens dat hij een flesje brandewijn bij zich droeg. Blij verrast dronk hij een aantal flinke teugen in de verwachting daarna weer zo fit als een hoentje te zijn, maar het pakte iets anders uit. De beste man voelde zijn benen zwaar worden en doezelde in slaap.
purki-meer Het meer in Purkijaur waar de start plaatsvond.

Pava Lasse en Länta gleden zij aan zij richting finish. Toeschouwers stonden gespannen te wachten bij de eindstreep in Purkijaur. Opeens doken daar in de verte twee stipjes op. Opgewonden begon iedereen te schreeuwen en al turend door verrekijkers probeerde men te achterhalen wie die twee stipjes waren. Al snel werd duidelijk dat het Pava Lasse en Länta waren die na ruim 20 uur skiën richting finish sprintte, alsof de wedstrijd zojuist was begonnen. Met pijn in zijn lijf en zijn blik op oneindig probeerde Pava Lasse Länta van zich af te schudden. Maar deze gaf zich niet gewonnen en nam zelfs even de leiding over van Pava Lasse. Vlak voor de finish schoot de binding van Länta los, Pava Lassa verhoogde met een laatste krachtinspanning zijn tempo en schoot over de eindstreep, 5 seconden voor Länta. Nummer drie werd Ahrman, opgeschrokken uit zijn onfortuinlijke dutje skiedde hij alsof hij door de duivel op de hielen werd gezeten, maar zijn opgelopen achterstand was te groot om de twee andere mannen in te halen. Hij finishte elf minuten na Pava Lasse en Länta.

De volgende dag kregen de deelnemers een groot diner in Jokkmokk aangeboden, waar de skiërs werden gehuldigd. Direct na het diner bond Ahrman zijn ski´s onder om aan zijn 90 kilometer lange reis naar huis te beginnen. Daar wachtte zijn buurman op hem om samen de berenjacht voor te zetten.
Pavva Lars Nilsson Tuorda

Pavva Lars Nilsson Tuorda

3 gedachten over “Nordenskiöldsloppet 1884 deel 2

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s