Schaatsen

Zodra ik op mijn oude Noren sta, merk ik dat het lang geleden is dat ik heb geschaatst. Terwijl ik instabiel over het ijs wankel besluit ik dat ik deze week nog stevige toerschaatsen ga kopen. Gewapend met ijspriemen en reddingsvest schuifel ik mopperend verder; mijn schaatsen zijn ook niet gemaakt voor het hobbelige ijs van Lapland. Mocht ik op m’n snufferd gaan en door het ijs vallen, dan blijf ik in ieder geval drijven, hoop ik. Voor mij zwiert Kuifje over het ijs en rennen de honden uitgelaten over het besneeuwde meer mee. Uiteindelijk krijg ik de slag te pakken en sluit ik me aan bij de kopgroep. Schaatsen is net als fietsen; je verleert het nooit. Het probleem met ouder worden is, is dat je banger wordt om te vallen waardoor je jezelf spant en stijver en moeilijker gaat bewegen, waardoor je uiteindelijk sneller valt. Gelukkig ben ik niet bang uitgevallen en kan ik me na een aantal honderd meter redelijk ontspannen zodat mijn benen en voeten ophouden met verkrampen. Maar toch, ik ga toerschaatsen kopen. Als je met Kuifje op pad bent eindigt vrijwel ieder zondagsritje in een pittige onderneming, iets wat ik overigens erg leuk vind. Maar dit zondagsuitje bleef gelukkig een zondagsuitje; zwieren over het ijs met de zon op onze bol en éénmaal thuis voor de kachel een beker warme choco met slagroom drinken. Mmmm.
niclas-schaats-klein
De uitrusting van Kuifje; zó schaats je in Lapland.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s