Pimpelfiske

sneeuwscooters
Volgens traditie heeft vrijwel ieder dorp in Noord-Zweden in de lente zijn eigen familiedag. De dorpsbewoners stappen op hun sneeuwscooters, treffen elkaar op het ‘dorpsmeer’, boren gaten in het ijs om te vissen (pimpelfiske), grillen hamburgers, spelen een wedstrijdje voetbal en als klap op de vuurpijl is er een loterij. meisje-scooterVoor het eerst sinds ik in Lapland woon, heb ik zo’n familiedag meegemaakt in het dorpje Purnavaara. Ik was uitgenodigd door Marit en na wat heen en weer gebel vond ik uiteindelijk de plek waar ik mijn auto kon parkeren en waar het sneeuwscooterpad begon. voetbal1 Ik had Jussi bij me en nadat ik ons had klaargemaakt voor een skitrip richting het meer, kwam een mannetje op z’n sneeuwscooter met pulka aanrijden. Enthousiast stopte hij naast ons: “Gooi je hond maar in de pulka, dan rijd ik jullie naar het meer.” Toen ik hem antwoordde dat ik dat erg vriendelijk vond maar toch liever wilde skiën, viel hij bijna van zijn scooter: “Skiën!? Weet je wel hoever het is?!” Nee, dat wist ik niet en na zijn reactie dacht ik dat het heeeeel ver moest zijn. “Het is zeker 6 kilometer”, wist Tommy, zo heette hij, mij te vertellen. Het kostte enig overtuigingskracht om hem ervan te verzekeren dat Jussi en ik niet ergens tussen parkeerplaats en ‘familiedagmeer’ het loodje zouden leggen. Nadat ik hem mijn rugzak en jas had gegeven liet hij ons vertrekken. Na een pittig tochtje, het ging voornamelijk bergopwaarts, kwam ik op het meer aan. De kids van Marit hadden hun eerste, en tevens laatste, vis gevangen.pimpelfiske-sieuwkelag
Als een ervaren pimpelvisser zat Sieuwke bij haar ijsgat en liet mij haar vers gevangen vis zien. Ik mocht de vis fotograferen, maar niet voordat zij ‘em er eerst netjes bij had gelegd. Zoontje Barend had het vissen snel bekeken; met een blije kop zat hij voorop de sneeuwscooter bij Tommy, die behendig over het meer scheurde. Tommy had volgens mij die dag de functie van manusje van alles: taxichauffeur, toezichthouder, animateur en omroeper. Dat laatste was hij maar voor korte duur. pimpelfiske-dooie-vislag Tijdens de voetbalwedstrijd kreeg hij een voltreffer op zijn megafoon, waarna deze alleen nog gepiep en gekraak voortbracht.

Maar nu; een mens en een hond staan ongeduldig op mij te wachten om naar Saltoluokta te vertrekken.

De berg roept.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s