People and Power

Helaas is Lapland niet alleen maar het land van rendieren, elanden, ongerepte natuur, noorderlicht en de middernachtzon. In de bodem van ´de laatste wildernis van Europa´ bevindt zich ijzererts. Zoveel ijzererts, dat het Engelse mijnbedrijf Beowulf Mining een mijn wil openen in Kallak, een gebied 50 kilometer ten westen van Jokkmokk, bij de dorpen Randijaur en Björkholmen. De weerstand tegen de geplande mijn is enorm. Clive Sinclair-Poulton, voorzitter van Beowulf Mining, heeft zich de woede van de lokale bevolking op de hals gehaald. Tijdens een bijeenkomst in Stockholm reageerde hij op de vraag ´wat de lokale bevolking van de geplande mijn vindt´ met de woorden `Welke lokale bevolking?´ (What local people?) Om zijn woorden kracht bij te zetten liet hij een foto zien van een kaal gebied.
De strijd tegen de mijn groeit en is nu zelfs wereldnieuws.

2 gedachten over “People and Power

  1. hmmm, tja, ik ben zelf een fervent Goudprospector (hobby-matig) dus kan een bepaald economische vooruitgang wel zien, kan aardig wat werkgelegenheid brengen in een gebied wat best een ‘opkikkertje’ kan gebruiken, maar op grote schaal een Mijn ergens neer te planten met de soms niet zo fijne delving technieken is natuurlijk ook het andere uiterste. Allerminst is de bewoording van Beowulf Mining niet echt slim gekozen, juist bij de mensen die al met argusogen je mijn operatie in de gaten houden. Wat mij voornamelijk opvalt in midden en noord Zweden dat men erg huiverig is voor wat edelmetaal delving betreft, dat de vis in de rivieren en beekjes er onder te lijden krijgen. Dit is echter zo enorm ongegrond, in iedergeval voor wat een kleinschalige delving betreft. Men heeft enkel water nodig om de dredges en sluiceboxes hun werk te laten doen (het wassen van het gesteente en aarde, er komt geen enkel natuur verstorend proces in voor. Maar op grootschalige mijn operaties is voornamelijk het geluid en kaalgegraven landschap erg storend.
    Just my 2cents worth 😉

    Patrick

  2. De documentaire deed mij wel pijn. Ik ben een paar maal in Lapland geweest, juist om de laatste wildernis van Europa te bewonderen. Om dan in de documentaire Bjorkholmen te zien, dat komt wel even binnen. Ulla was mijn buurvrouw, ik herken het hondje op de foto zelfs nog. Ik heb gezwommen in het meertje.

    Maar los van de persoonlijke sentimenten die het terug zien van de plek waar ik verbleef en de mensen die ik een beetje leerde kennen naar boven brengt. De schade is wel wat groter dan geluid en kaalgegraven landschap. Dat is een blik die alleen gericht is op de schade voor de mens op dat moment op die plek. Alsof het gelijk is te stellen aan de overlast die het bouwen van een nieuwe woonwijk met zich meebrengt. Het heien is wel vervelend (zeker als je er ’s ochtends wakker van wordt) en het is zo kaal nu er nog geen huizen staan ……

    Het ecosysteem wordt enorm beschadigd, de leefomgeving van planten en dieren zal ernstige schade ondervinden, net zoals de populaties van de planten en dieren zelf. Dat is niet zo mooi als je je bedenkt dat de natuur in Lapland bijzondere organismen herbergt en het echt de laatste echte wildernis van Europa is. Ongerept echter niet meer, er wordt elektriciteit gewonnen door waterkrachtcentrales, waren de Sami ook niet blij mee. Zijn ze weer de klos. Dat er geen natuur verstorend proces voorkomt bij het delven van edelmetaal begrijp ik niet zo. Bij de eerste schep in de grond breng je al schade toe.

    Als kind zag ik op tv een tekenfilm waarin een bos en de dieren daarin bedreigd werden. Zo’n filmpje waarin het heel duidelijk is wie de slechterik is en wie de bij de goeden horen. Ik dacht toen dat dat soort dingen wel niet meer zouden voorkomen :). Ik begrijp wel dat er ook positieve kanten aanzitten, het zal werkgelegenheid geven in een gebied waar niet zoveel werkgelegenheid is. Maar toch stelt het me teleur. Als mensen de natuur nu gebruikten om er direct van te profiteren, zoals bijvoorbeeld de visserij in Lake Victoria daar vele mensen voedt, dan heb ik er wat minder moeite mee. Dan profiteren er veel mensen van, ze eten de vis die ze vangen. Bij het exploiteren van een mijn is er uiteindelijk 1 mannetje (ok, misschien een paar vriendjes ook) die er meer geld mee verdient dan ie ooit op kan maken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s